Charles Terwindt

“Om iets te bereiken in een keten moet je bouwen aan het gemeenschappelijke en laten zien dat daar profijt in zit. De focus waarom je het doet en dat voor ogen houden. Zodat iedereen vanuit zijn eigen domein houvast heeft aan elkaar en zicht houdt op het grotere doel. Door dat beeld te blijven benoemen, kun je je onderscheiden.”

Rekenen

Een waterdichte identiteitscontrole van verdachten en veroordeelden geeft een forse kwaliteitsinjectie aan de informatievoorziening in de strafrechtsketen in nederland weet Charles Terwindt zeker. “wanneer we vooraan in de keten de juiste identiteit vaststellen, zul je verderop in het traject profiteren van een meer integer en completer persoonsdossier. Verder zullen criminelen minder kans krijgen om een andere identiteit aan te nemen en zullen persoonsverwisselingen nagenoeg uitgesloten worden.” Implementatie van de in het Protocol Identiteitsvaststelling beschreven procedures kan daarom voor hem niet snel genoeg gaan. Aan Charles Terwindt zal het niet liggen. Desondanks zal het een behoorlijke opgave zijn om de beoogde einddatum 2010 te halen. Terwindt verhaalt over de harde werkelijkheid van een omvangrijk keteninformatiseringsproject binnen de overheid.

2010

Charles Terwindt heeft een positieve kijk op het leven, maar is realistisch genoeg om te beseffen dat het een buitenaardse prestatie zou zijn als de invoering van het Protocol over twee jaar ketenbreed op orde zou zijn. Als rechtgeaarde econoom rekent hij zich vooralsnog niet rijk in een wereld die gekenmerkt wordt door een hoge mate van complexiteit en het grote aantal partijen, dat bij elkaar gebracht moet worden. Het is geen kwestie van ‘een druk op de knop’ en alle neuzen staan dezelfde kant op. Nee, ketenprojecten spelen zich nu eenmaal niet binnen de muren van één organisatie of één afdeling af en Charles Terwindt is van dat besef helemaal doordrongen.

Autonome organisaties

Charles Terwindt: “Politie, Koninklijke Marechaussee, Openbaar Ministerie, Rechtspraak, Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI), reclasseringsinstellingen, ga er maar aan staan. Allemaal autonome organisaties met een eigen cultuur en doelstelling, die al zoveel veranderingen op zich af zien komen. Als de belasting voor organisaties te groot is, komt de invoering van nieuwe noodzakelijke voorzieningen en procedures zoals het Protocol in de knel. Alleenbij de politie praat je al over meer dan 20.000 mensen die je moet opleiden. Allemaal mensen die ook nog eens honderdduizend andere dingen te doen hebben. Bovendien heb je niet één aanspreekpunt, maar moet je als je iets wilt langs 25 korpsen, de KLPD, de KMar, OM en ZM, DJI en de Reclassering. Je kunt niet zomaar op de stoel van de hoofdcommissaris gaan zitten en zeggen hoe het moet.”

Vertrouwen

“Er moet vertrouwen zijn, gelijkwaardigheid, acceptatie van elkaars afhankelijkheid en het beste uit de diversiteit halen. Bouwen aan het gemeenschappelijke en laten zien dat daar profijt in zit. De focus waarom je het doet en dat voor ogen houden. Zodat iedereen vanuit zijn eigen domein houvast heeft aan elkaar en zicht houdt op het grotere doel.” Wie het vermogen heeft om op het juiste moment horizontale verbanden te leggen in verticale structuren, maakt volgens Charles Terwindt hét grote verschil in omvangrijke keteninformatiseringsprojecten binnen de overheid zoals de implementatie van het Protocol. Inzicht in de cultuur van verschillende organisaties en lopende ontwikkelingen en het vermogen om “over de schutting” te kijken zijn daarbij onontbeerlijk. “Voor de adviseurs en managers van het Management Centrum zijn dat vanzelfsprekende eigenschappen”, stelt Charles Terwindt.

Belastingbetaler

Als financiële man met ervaring in projectmanagement bij verschillende departementen weet Charles Terwindt bovendien waar Abraham de mosterd haalt. Hij verstaat de kunst om op het juiste moment de juiste middelen op de juiste plek te krijgen. “De complexiteit van de planning is zo groot met zoveel partijen. Tijd, geld en inhoudelijke factoren luisteren nauw naar elkaar. Als er bij het één iets verandert, heeft dat consequenties voor het andere.” Als spin in het financiële web zit Charles Terwindt er bovenop. “Als je het over het totale project hebt, praat je over een begroting van 120 miljoen euro. Dat moet je kunnen verantwoorden richting de belastingbetaler. Is het dat waard? Als het rechtssysteem efficiënter en het oplossingscijfer van misdaden hoger worden en mensen zich veiliger voelen, ja.”

Implementatie Protocol Identiteitsvaststelling

Lowietje, die bewust een straf uitzit voor zijn broer Gerrit. Piet, die onterecht aangehouden wordt, omdat zijn naam dankzij een administratieve fout wordt gekoppeld aan een ander persoon. Henk, die onder tien verschillende namen bij justitie bekend staat. Nog steeds komen persoonsverwisselingen binnen de strafrechtsketen regelmatig voor. Met alle negatieve gevolgen van dien. Daders kunnen vrij rondlopen en onschuldige burgers voelen zich vogelvrij verklaard. Met het Protocol Identiteitsvaststelling gaat de overheid de identiteitsfraude in de strafrechtsketen te lijf. De invoering van het Protocol Identiteitsvaststelling maakt onderdeel uit van het programma Progis (Programma Informatievoorziening strafrechtsketen). De besturing van het programma vindt plaats door de Coördinatiegroep Informatievoorziening Strafrechtsketen (CIS). Hierin zitten alle belangrijke vertegenwoordigers van de ketenpartners en heeft de Directeur-Generaal van Justitie als voorzitter de taak van ketenregisseur. Het Protocol is gebaseerd op de nieuwe wet Identificatie verdachten, veroordeelden en getuigen en beschrijft op welke wijze de identiteitsvaststelling in welke situaties moet worden uitgevoerd. Het gaat uit van het gebruik van een aantal instrumenten voor het vaststellen van de identiteit van verdachten en veroordeelden, zoals documentcontrole, vingerafdrukken en foto's. Op deze wijze kunnen ketenpartners op elk moment verifiëren of ze (nog steeds) de juiste persoon voor zich hebben. Drie medewerkers van het Management Centrum bekleden belangrijke functies binnen de programmaorganisatie. Fons Knopjes is de specialist op het terrein van identiteitsmanagement en de toepassing van biometrie. Henk Hoijtink is als programmamanager belast met de landelijke coördinatie van de invoering van de wet en het protocol bij de organisaties in de keten. Charles Terwindt is projectleider en onder meer belast met keteninformatievoorziening en financiën. Hij levert een belangrijke bijdrage in dit complexe traject.

Charles Terwindt

Persoonlijk betrokken

• Charles Terwindt
• Cees Bongenaar