Ben je wie je zegt dat je bent?

Gepubliceerd: dinsdag 07 april 2009

Column

‘de noodzaak van identiteitsmanagement’

Halt aan ‘booming business’ van identiteitsfraude

Werkende mensen die ook een uitkering trekken, oud-studenten die met hun ‘extra’-OV-jaarkaart met de trein blijven rondreizen, mensensmokkel, cybercrimes.

De schijn oproepen van een identiteit die niet bij je hoort om daar je voordeel mee te doen is op allerlei maatschappelijke terreinen keiharde realiteit. Het is een product van onze samenleving, waarin het gebruik van identiteitsgegevens in de publieke en private sector de laatste decennia fors is toegenomen. Identiteitsfraude bijt echter met de Universele Verklaring voor de rechten van de mens, waarin de rechten van burgers op een identiteit en nationaliteit zijn verankerd. De verantwoordelijkheid voor het betrouwbaar registreren van de identiteit ligt bij de overheid. Na de geboorte van een persoon wordt zijn identiteit vastgesteld en geregistreerd. Gedurende het hele leven speelt de identiteit een belangrijke rol.

Zo geeft een identiteit recht op onderwijs, medische zorg en een paspoort. Burgers mogen er op vertrouwen dat de overheid deze taak zorgvuldig uitvoert en dat gegevens niet worden misbruikt en tóch is dat dagelijkse kost. Het beheersen en beheren van identiteiten is daarom een hot-issue voor de overheid.

Het is dan ook niet meer dan logisch dat overheden op grote schaal investeren in de diverse elementen van hun identiteitsinfrastructuur. Denk daarbij aan de integriteit van de bevolkingsadministratie, de ontwikkeling van goed beveiligde reis- en identiteitsdocumenten en de introductie van elektronische identificatie en biometrie. Wie goed naar de ontwikkeling kijkt ziet dat identiteitsmanagement zich vanuit een betrekkelijk statisch identiteitsbeheer en controleproces (met als kenmerk dat producten en processen worden beheerd door afzonderlijke organisaties), zich in de afgelopen decennia heeft ontwikkeld tot een dynamisch proces. Dit zowel in de fysieke als digitale omgeving, waarin identiteitsfraude ‘booming business’ is.

Het is duidelijk dat de traditionele wijze waarop onze samenleving heeft kunnen vertrouwen op de identiteitsinfrastructuur niet langer vanzelfsprekend is, niet meer effectief is en leidt tot misbruik. Deze situatie moet plaats maken voor een dynamisch integraal identiteits management, waarbij alle individuele onderdelen van de identiteitsinfrastructuur in samenhang worden beschouwd en aangestuurd.

Een aantal landen hebben deze omslag al gemaakt. Zo is in het Verenigd Koninkrijk een “Parliamentary Under-Secretary of State for Identity” aangesteld. Andere landen hebben hun identiteitsmanagement geherstructureerd en ondergebracht bij één verantwoordelijk organisatie. Dit alles met het doel de integriteit van de identiteitsinfrastructuur te verhogen en de kans op misbruik sterk terug te dringen. Nederland mag daarom in deze ontwikkelingen niet achterblijven. Het devies moet zijn: ‘one person one ID’.